ناسا (Nasa)

ناسا nasa
مقالات علمی

ناسا (Nasa): ناسا مخفف عبارت National Aeronautics and Space Administration است. عصر فضا در سال ۱۹۵۷ با پرتاب ماهواره ی اسپوتنیک که ساخته شوروی بود,آغاز شد.سازمان ملی هوا و فضای غیرنظامی آمریکا و پیشرو در اکتشافات فضایی است. این آژانس دارای نیروی کار متنوع با ۱۸۰۰۰ کارمند دولتی است و با پیمانکاران آمریکایی، دانشگاهیان، و شرکای بین المللی و تجاری بیشتری برای کاوش، کشف و گسترش دانش به نفع بشریت کار می کند. با بودجه سالانه ۲۳.۲ میلیارد دلار در سالِ مالی ۲۰۲۱، که کمتر از ۰.۵ درصد کل بودجه فدرال ایالات متحده است، ناسا از بیش از ۳۱۲۰۰۰ شغل را در سراسر ایالات متحده پشتیبانی می کند که بیش از ۶۴.۳ میلیارد دلار در کل تولید اقتصادی کشور ایجاد می کند.

Nasa:

ناسا در ۲۰ مرکز در سراسر کشور، موارد مختلف از جمله زمین و آب و هوا، خورشید,منظومه شمسی و فراتر از آن را بررسی می کند. ناسا، تحقیق، آزمایش و توسعه برای پیشرفت های هوانوردی از جمله پیشرفت در پیشرانه الکتریکی و پرواز مافوق صوت انجام می دهد. ناسا فناوری‌های فضایی را توسعه می‌دهد و با سرمایه‌گذاری، اکتشافات آینده را امکان‌پذیر می‌سازد و همچنین برای زندگی بهتر بر روی زمین تلاش می کند.

این سازمان از چهار بخش برای ماموریت تشکیل شده است: تحقیقات هوانوردی، برای توسعه فن آوری های هوانوردی پیشرفته;علوم، که بر روی برنامه هایی برای درک منشاء، ساختار و تکامل جهان، منظومه شمسی، و زمین تمرکز می کند;فناوری فضایی، برای توسعه علوم فضایی و فناوری های اکتشافی؛ و اکتشاف و عملیات انسانی مربوط به مدیریت مأموریت‌های فضایی، از جمله مأموریت‌های ایستگاه فضایی بین‌المللی، و همچنین عملیات مربوط به خدمات پرتاب، حمل‌ونقل فضایی، و ارتباطات فضایی برای برنامه‌های اکتشاف خدمه‌ ی انسانی و روباتیک. تعدادی از مراکز تحقیقاتی دیگر نیز به ناسا وابسته هستند، از جمله مرکز پرواز فضایی گُدارد در گرین‌بلت، مریلند. آزمایشگاه رانش جت در پاسادنا، کالیفرنیا؛

هنگامی که ناسا در ۱ اکتبر ۱۹۵۸ تاسیس شد، به کارهایی که قبلاً در مورد پروازهای فضایی انسان و ربات آغاز شده بود، سرعت بخشید. اولین برنامه ی ناسا پروژه مرکوری (Project Mercury) بود، تلاشی برای یادگیری اینکه آیا انسان ها می توانند در فضا زنده بمانند یا خیر. به دنبال آن پروژه جمینی (Project Gemini)، که از فضاپیمای دو سرنشینه برای به پایان رساندن هدف سفر انسان به ماه در پایان دهه ۱۹۶۰ استفاده کرد.

پروژه آپولو (Project Apollo)

در جولای ۱۹۶۹ با ماموریت آپولو ۱۱ به هدف مورد نظر خود دست یافت و سپس با پنج ماموریت موفقیت آمیز دیگر فرود بر روی ماه تا سال ۱۹۷۲ آن را گسترش داد. پس از پروژه های آزمایشی Skylab و Apollo-Soyuz در اواسط دهه ۱۹۷۰،با برنامه شاتل فضایی که ۳۰ سال ادامه داشت تلاش های ناسا برای پرواز فضایی انسانی دوباره در سال ۱۹۸۱ از سر گرفته شد. شاتل نه تنها یک فناوری پیشرو بود، بلکه برای گام بزرگ بعدی انسان در فضا، یعنی ساخت ایستگاه فضایی بین المللی، ضروری بود. برنامه های مرکوری، جمینی و آپولو به ناسا کمک کرد تا در مورد پرواز به فضا بیاموزد که منجر به فرود اولین انسان روی ماه در سال ۱۹۶۹ شد.

در حال حاضر، ناسا فضانوردانی دارد که در ایستگاه فضایی بین المللی زندگی و کار می کنند. کاوشگرهای روباتیک فضایی ناسا از تمامی سیاره های منظومه شمسی و چندین اجرام آسمانی دیگر بازدید کرده اند. تلسکوپ‌ها به دانشمندان این امکان را می‌دهند که به نقاط دوردست فضا نگاه کنند. ماهواره ها انبوهی از داده ها را در مورد زمین فاش کرده اند که منجر به دریافت اطلاعات ارزشمندی مانند درک بهتر الگوهای آب و هوا شده است.

در طول ۶۰ سال گذشته، ناسا با تحقیقات پیشرفته هوانوردی که به طرز چشمگیری نحوه ساخت و پرواز هواپیماها را تغییر داده است، به پیشبرد مرزها ادامه داده است. ناسا همچنین شناسایی منظومه شمسی را با اکتشاف تمام سیارات تکمیل کرده است. ناسا با استفاده از فضاپیماهای مداری مانند تلسکوپ فضایی هابل، درک ما از جهان اطراف و همچنین سیاره خودمان را به طرز چشمگیری تغییر داده است.

کارهای اولیه ناسا بر روی وسایل پرتاب ماهواره و فضاپیما، ماهواره های ارتباطی و ماهواره های آب و هوا، زندگی روزمره را به طور اساسی تغییر داده و صنایع کاملا جدیدی را ایجاد کرده است. ناسا به عنوان یک کاتالیزور برای همکاری بین المللی، نحوه و دلایل انجام اکتشافات فضایی را نیز تغییر داده است. اکنون، ناسا در حال آماده شدن برای بردن بشر به نقاط دورتر فضا است، زیرا به تقویت اقتصاد فضایی کمک می‌کند، تا پیشگامان اکتشافات انسانی و روباتیک بیشتر به اعماق فضا ورود می کنند.

nasa

 

مرکز فضایی جانسون در هیوستون، تگزاس؛

و مرکز تحقیقات لنگلی در همپتون، ویرجینیا. مقر ناسا در واشنگتن دی سی است. این آژانس دارای ۹ مرکز که شامل آزمایشگاه رانش جت و هفت مرکز آزمایشی و تحقیقاتی در چندین ایالت در سراسر کشور است. بیش از ۱۷۰۰۰ نفر برای ناسا کار می کنند. افراد زیادی به عنوان پیمانکار دولتی با آژانس کار می کنند. این افراد توسط شرکت هایی استخدام می شوند که ناسا برای انجام کار به آنها پول می دهد. نیروی کار ترکیبی نشان دهنده انواع مشاغل است. فضانوردان ممکن است شناخته شده ترین کارمندان ناسا باشند، اما آنها تنها تعداد کمی از کل نیروی کار را نشان می دهند. بسیاری از کارکنان ناسا دانشمند و مهندس هستند. اما مردم آنجا مشاغل دیگری نیز دارند، از منشی گرفته تا نویسنده، وکیل و معلم.

هدف ماموریت های اکتشاف فضایی آینده،

خروج بشر از مدار زمین و سفر به ماه یا مریخ خواهد بود، این بار برای اقامت طولانی مدت و شاید دائمی.تلاش های فعال برای توسعه فناوری و دانش علمی لازم برای انجام این امر اکنون به خوبی در حال انجام است.

تلاش اولیه در این زمینه برنامه Skylab ناسا در سال ۱۹۷۳ بود. پس از آپولو، ناسا از موشک های بزرگ آپولو برای راه اندازی یک کارگاه فضایی مداری نسبتاً کوچک استفاده کرد. سه ماموریت اسکای لب انسانی انجام شد که خدمه آن به مدت ۲۸، ۵۹ و سپس ۸۴ روز در کارگاه مداری ماندند. خدمه اول به صورت دستی یک سپر شهاب سنگ شکسته را تعمیر کردند و نشان دادند که انسان ها می توانند با موفقیت در فضا کار کنند. برنامه Skylab همچنین به عنوان یک آزمایش موفق در پرواز طولانی مدت انسان به فضا عمل کرد.

در سال ۱۹۸۴،کنگره به ناسا اجازه داد تا یک ایستگاه فضایی بزرگ جدید به عنوان پایگاهی برای اکتشاف بیشتر فضا بسازد. تا سال ۱۹۸۶، این طرح یک تأسیسات پیچیده، بزرگ و چند منظوره را به تصویر کشید. در سال ۱۹۹۱، پس از بحث‌های فراوان در مورد هدف و بودجه ایستگاه، ناسا طرح‌هایی را برای تأسیسات بازسازی‌شده به نام آزادی ایستگاه فضایی منتشر کرد. طراحی مجدد دیگری پس از روی کار آمدن دولت کلینتون در سال ۱۹۹۳ انجام شد و این مرکز به نام ایستگاه فضایی آلفا شناخته شد.

سپس روسیه که تجربه چندین ساله در پروازهای فضایی طولانی مدت انسانی مانند ایستگاه های فضایی سالیوت و میر داشت، در سال ۱۹۹۳ به ایالات متحده و سایر شرکای بین المللی ملحق شد تا تأسیسات مشترکی بسازد که به طور رسمی به عنوان ایستگاه فضایی بین المللی شناخته شود. (International Space Station)  جهت آماده شدن برای ساخت ایستگاه فضایی بین‌المللی که از اواخر سال ۱۹۹۸ شروع شد، ناسا در یک سری ماموریت‌های شاتل به میر شرکت کرد و هفت فضانورد آمریکایی برای اقامت طولانی‌مدت در میر زندگی کردند. سکونت دائمی ISS با پرتاب خدمه Expedition One در ۳۱ اکتبر و پهلوگیری در ۲ نوامبر ۲۰۰۰ آغاز شد.

در ۱۴ ژانویه ۲۰۰۴، رئیس جمهور جورج دبلیو بوش از مقر ناسا بازدید کرد و یک چشم انداز جدید برای اکتشافات فضایی را اعلام کرد. این چشم انداز مستلزم فرستادن انسان ها به ماه و مریخ که در نهایت به بازنشستگی شاتل منجر و توسعه یک وسیله نقلیه جدید و چندمنظوره اکتشافی خدمه منجر می شود.

 

برنامه های آینده ناسا چیست؟

در سال ۲۰۲۰، ناسا گام های بلندی را به سمت بازگرداندن فضانوردان به ماه، ادامه اکتشاف در مریخ و توسعه فناوری جدید برای ساخت هواپیماهای مافوق صوت برداشته است.

آرتمیس: بازگشت فضانوردان به ماه

در پروژه آرتمیس, ناسا ابزارهای علمی جدید و نمایش های فناوری را برای مطالعه ماه ارسال کرده و برنامه های ارسال فضانوردان به ماه را تا سال ۲۰۲۴ تسریع می بخشد، و تا سال ۲۰۲۸ اکتشافات پایدار ماه را ادامه پیدا می کند. یکی از نقاط عطف مهم آرتمیس در سال ۲۰۲۰، آزمایش گرین ران (Green Run) برای تست هر چهار موتور مرحله اصلی سیستم پرتاب فضایی بوده. ناسا همچنین به همکاری با شرکای تجاری برای ارسال کاوشگرها به ماه از جمله مریخ نوردی که یخ آب روی ماه را نقشه برداری می کند,ادامه خواهد داد که به آماده سازی و تسهیل فرود فضانوردان بر روی مریخ کمک خواهند کرد. آژانس فضایی اروپا بر روی اکتشاف رباتیک و انسانی منظومه شمسی سرمایه گذاری چند میلیارد یورویی کرده است. این نشان دهنده گسترش بزرگی است که اروپا در حال حاضر به آرتمیس، برنامه ناسا برای فرود اولین زن و مرد بعدی بر روی ماه در سال ۲۰۲۴ می کند.

بوئینگ و اسپیس ایکس برای پرتاب فضانوردان از خاک آمریکا آماده می شوند:

پس از پروازهای آزمایشی بدون خدمه در سال ۲۰۱۹، بوئینگ و اسپیس ایکس آماده پرتاب فضانوردان آمریکایی از ایالات متحده برای اولین بار بعد از آخرین ماموریت شاتل فضایی در سال ۲۰۱۱ هستند. در ۲۰۲۰ فضاپیماهای تجاری و موشک ها در حال حاضر محموله ها را با پروازهای تدارکاتی به ایستگاه فضایی تحویل داده و خودروهای خدمه آزمایشات نهایی خود را انجام داده اند.

ایستگاه فضایی بین المللی:

این ایستگاه فضایی – در بیستمین سال میزبانی فضانوردان در مدار – چیزی بیش از یک مقصد برای فضاپیماهای نسل بعدی است. فضانوردان از این ایستگاه فضایی برای اکتشاف فناوری، سیستم های پیشرفته پشتیبانی از حیات و رابط های انسانی و روباتیک استفاده می کنند. این ایستگاه یک بستر آزمایش میکروگرانش منحصر به فرد و آزمایشگاه ملی است که در آن فضانوردان برای بهره مندی از زندگی روی زمین و آماده شدن برای مقاصد دورتر به منظومه شمسی تلاش می کنند.

مریخ و فراتر از آن:

جدیدترین ماموریت ناسا به مریخ,ارسال مریخ نوردی برای کمک به اکتشاف سیاره سرخ است که اولین هلیکوپتر تاریخ را که در سیاره ای غیر از زمین پرواز می کند,را حمل می کند

دورتر در منظومه شمسی، OSIRIS-REx به سیارک Bennu می‌رسد تا نمونه‌ای را از سطح آن بگیرد. OSIRIS-REx نمونه را در سال ۲۰۲۳ به زمین باز می گرداند.

فناوری مافوق صوت بی صدا:

ناسا در حال ادامه تحقیقات خود برای ساخت هواپیماهای مافوق صوت برای پرواز در مناطق پرجمعیت ساکت تر و سازگارتر هستند. هواپیمای X-59 یا QUEST در سال ۲۰۱۹ یک نقطه عطف بازبینی بزرگ را پشت سر گذاشت و به سمت آزمایش‌های بیشتر در حین پرواز پیش رفت.

 

دلایل سرمایه‌گذاری انسان‌ها و کشورها در اکتشاف فضا از به‌طور چشمگیری تغییر کرده است. اکتشافات فضایی اواخر قرن بیستم به دلیل رقابت بین اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده برای دستیابی به اولین پرواز فضایی انجام شد. اکنون، بخش خصوصی و دولت های ملی دوباره در اکتشاف فضا سرمایه گذاری می کنند. با این حال، این بار انگیزه آنها محافظت از زندگی انسان در برابر حوادث فاجعه آمیز و استفاده از منابع فضایی است.

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 مکان خالی از سکنه
مقالات علمی
۶ مکان خالی از سکنه

۶ مکان خالی از سکنه این مکان ها انرژی خاصی دارند. ۱. پترا، اردن منطقه اطراف پترا از سال ۷۰۰۰ قبل از میلاد مسکونی بوده است، اما قدمت این ویرانه‌های سنگ‌تراش شده به پادشاهی نبطی در قرن اول بازمی‌گردد. عشایر بادیه نشین از دیرباز این دره را با ارواح معروف …

مقالات علمی
امن ترین برنامه های پیام رسان ۲۰۲۲

امن ترین برنامه های پیام رسان ۲۰۲۲ در این مقاله به بررسی بهترین پیام رسان ها جهت حفظ حریم خصوصی تان می پردازیم. یکی از تکنیک های بسیار مهم در این زمینه رمزنگاری END-TO-END است که فقط فرستنده و گیرنده می توانند به دیتا دسترسی داشته باشند.   Signal از …

معرفی زبان برنامه نویسی C++
برنامه نویسی
معرفی زبان برنامه نویسی C++

این زبان از خانواده C  میباشد و بسیار قدرتمند است. یک زبان برنامه‌نویسی همه‌منظوره، همگردان، سطح میانی، شیءگرا و چندرگه است که از برنامه‌نویسی رویه‌ای، تجرید داده‌ها و برنامه‌نویسی شیءگرا پشتیبانی می‌کند.   تاریخچه زبان : استراس‌تروپ کار بر روی زبان «C دارای کلاس» را در سال ۱۹۷۹ آغاز کرد. …